Laatst bijgewerkt op: 08/06/2026
Phil Collins – Can’t stop loving you
geschikt voor zijn stem en ballad‑sound
Het is vergelijkbaar met eerdere covers die hij succesvol maakte, zoals “You’ll Be in My Heart” en “True Colors”.
Original: White Horse – Can’t stop loving you (Though I try) (1977). Billy Nicholls vertelde dat hij het nummer schreef toen hij voor langere tijd van zijn familie gescheiden was vanwege opnames in Los Angeles. Het lied gaat over onvoorwaardelijke liefde, zelfs als je iemand moet missen of als de relatie onder druk staat. Britse singer‑songwriter, arrangeur en producer werkte al samen met o.a. The Who, The Babys en The Small Faces. White Horse was een kortstondig muziekproject van Nicholls samen met Kenny Altman (bassist, sessiemuzikant) en Jon Lind. De laatste was later nog songwriter voor o.a. Earth, Wind & Fire en Madonna, voor de laatste schreef hij mee aan ‘Crazy for you’.
White Horse was dus een project en komt uit de hoek van softrock/west coast, denk aan America en Seals & Crofts. Denk hierbij aan een laidback geluid met harmonieuze zang. De White Horse‑versie is meer singer‑songwriter‑achtig en beduidend minder bombastisch dan die van Phil. De groep nam slechts één album op, die ook flopte, vooral door gebrek aan promotie en het uitblijven van een Tour.
Eerste hitversie van Leo Sayer
Hoe dit nummer bij Leo Sayer terecht kwam was ook geen toeval, maar meer een gevolg van netwerken. Eén van de twee sleutelfiguren was producer Richard Perry, al een bekende van Sayer. Eén van zijn sterke punten was het actief zoeken naar materiaal van minder bekende songwriters. En was nu Jon Lind een goede bekende van hem en is het zeer aannemelijk dat hij degene is die de song via Perry bij Sayer bracht. Die laatste was voor zijn album op zoek naar een ballad die aansloot bij zijn stem (hoge, expressieve tenor). De zanger was op dat moment al wel doorgebroken met hits als ‘When I need you’ en ‘You Make Me Feel Like Dancing’. Het leverde in de UK een #6 op, terwijl het in de meeste andere landen nagenoeg niets deed. Maar 24 jaar later zou het alsnog een wereldhit worden, dankzij de stem die dit soort ballads zeer goed aankan.
En hoe kwam de track dan bij Phil Collins terecht, dat is iets dat zich laat raden. Rond deze periode zat Collins in een turbulente fase van zijn privéleven (scheidingen, verhuizingen, afstand van familie). De tekst — over iemand moeten loslaten maar toch blijven liefhebben — sloot daar opvallend goed bij aan. Phil nam het in 2000 voor een liefdesliedjesproject, samen met het nummer ‘The Least You Can Do’. Het bleef op de plank liggen, maar vond het sterk genoeg om toch te gebruiken voor zijn album ‘Testify’ (2002). Vertrouwen genoeg in het nummer, want het kreeg ook nog een single-release. Hij kwam hier in ons land mee tot #3, net als in Frankrijk, in Polen zelfs op #1. In de UK viel een #28-notering wel wat tegen, daar is de uitvoering van Sayer het meest succesvol gebleken.
