Laatst bijgewerkt op: 23/09/2026
Amanda Lear beschuldigt Miley Cyrus vanwege Redlights van plagiaat: hoor jij de gelijkenis?
Original: Amanda Lear – The Sphinx (1978). Franse zangeres, model, kunstenares en televisiepersoonlijkheid was populair in jetsetkringen en hield zich op met mensen als, Salvador Dalí, Andy Warhol en David Bowie. De laatste was ook degene die haar richting een zangloopbaan heeft geduwd. (Raakvlakken met muziek waren er al, zo stond ze op de cover van Roxy Music-album ‘For your Pleasure’). Dit was een track van haar 2e album ‘Sweet Revenge’, een groot commerciëel succes. Dat was niet bepaald te danken aan dit nummer, maar aan hits ‘Follow me’ (#3 NL) en ‘Enigma’ (#11 NL).
Lear schreef het nummer met Anthony Monn en zong over hoe ze zichzelf vergeleek met de mythische Sphinx. Zelf zou ze beweerd hebben dat dit de beste song was die ze ooit schreef. Het verscheen nog als single, maar haalde alleen in Vlaanderen (#18) en West-Duitsland (#19) de hitlijsten. Toch is het nummer bij velen blijven hangen en is dit toch één van haar belangrijkste titels.
Sfeer en Spanning
Miley’s huidige stijl haalt aantoonbaar inspiratie uit disco, glamrock en synthpop uit de jaren 70 en 80, waardoor de vergelijking geloofwaardig aanvoelt. In zowel “The Sphinx” als “REDLIGHTS” draait het nummer niet om een opvallend rifje of een explosief refrein, maar om een voortdurend pulserende basgroove. Qua sfeerbeleving liggen de nummers ook niet ver uit elkaar, en lijkt de spanningsboog in beide tracks aanwezig. Maar het zal vooral de zanglijn in de refreinen zijn die gelijkenissen tonen. Hoewel de melodieën niet noot voor noot overeenkomen, vertonen de vocale lijnen wel degelijk raakvlakken. Vooral de manier waarop de zang zich ritmisch over de beat beweegt, de lage ligging van de stem en de herhalende frasering zorgen voor een verrassend vergelijkbaar effect.
Vergelijking Redlights – The Sphinx in een overzicht
| Aspect | Feitelijke observatie | Interpretatie |
| Tijdperk | The Sphinx verscheen in 1978, Red Lights ruim vier decennia later. | Daardoor lijkt Amanda Lear haar tijd vooruit te zijn geweest. |
| Zangbereik | Beide vocalen blijven grotendeels binnen een relatief beperkt toonbereik. | Dit zorgt voor een vergelijkbaar hypnotisch effect. |
| Melodische opbouw | De zang bevat meer stapsgewijze bewegingen dan grote sprongen. | Dat geeft beide nummers een vergelijkbare spanningsopbouw. |
| Groove | In beide nummers speelt het ritme een belangrijke rol in de aantrekkingskracht. | De stem functioneert deels als een extra ritme-instrument. |
| Zangstijl | Zowel Lear als Cyrus zingen relatief laag en direct. | Hierdoor ontstaat een vergelijkbare attitude en uitstraling. |
| Sfeer | Beide nummers hebben een donkere, nachtelijke klankkleur. | Die sfeer draagt sterk bij aan de associatie tussen beide songs. |
| Invloed | Er is geen openbaar bewijs dat Miley Cyrus door The Sphinx is geïnspireerd. | Toch kan sprake zijn van een indirecte muzikale verwantschap. |
Rechtzaak Lear – Cyrus?
Amanda Lear heeft wel degelijk een sneer uitgedeeld, maar lijkt geenszins op een rechtzaak aan te sturen. Tegen Frans persburo AFP meldde ze: “Ik wees alleen maar op de situatie door Miley te bedanken en voegde eraan toe dat ik gevleid was. Ik heb nooit gedreigd met een rechtszaak of vergelding.” Dat lijkt bij rechthebbende Universal Records een ander verhaal! Zij zouden schijnbaar wel degelijk een erkenning van plagiaat willen hebben. Het is nog even afwachten, maar dit lijkt zo erg op de zaak die rond Blurred Lines te gaan lijken. Het is dus nog maar de vraag of Miley Cyrus in de problemen gaat komen met Redlights en de suggestie voor plagiaat.
Verwar The Sphinx overigens niet met het gelijknamige nummer van tijdsgenote van Lear, voormalig Velvet Undergound-lid Nico.
Luister hieronder en oordeelt zelf..
