Laatst bijgewerkt op: 25/03/2026
Madonna – Material girl
Original: The Jacksons – Can you feel it (1980), baslijn is vrijwel dezelfde, toonhoogte wijkt wel wat af. Zie ook Tamperer ft. Maya.
Original: Melissa Manchester – You should hear how she talks about you (1982). Deze Amerikaanse zangeres en actrice begon haar carriere in The Harlettes, achtergrondzanggroepje van Bette Midler, samengesteld met Barry Manilow. Haar solocarriere krijgt flink vorm in 1973, als ze een grote hit scoort met ‘Midnight Blue’. Een ander noemenswaardig nummer van deze Melissa is ‘Come In From The Rain’ (1976) dat coverversies kreeg van o.a. Diana Ross en Mel Torme. Manchester heeft naast een rijke muzikale loopbaan, die anno 2023 nog steeds loopt, ook veel acteerwerk gedaan. Zo speelde ze met Midler in de film ‘For the Boys’ (1991) en verscheen in televisieserie ‘Blossom’ (als Maddy Russo).
Grammy
Met ‘You should hear how she talks about you’ won Melissa een Grammy voor “Best Female Pop Vocal Performance”. Voor Melissa was dit een afslag van haar reguliere werk, daar ze vooral om (power-)ballads bekend stond en dit was toch echt new wave/dance. Zelf zei ze hierover: It’s a solid song; but it was not the norm for me because I’m basically a troubadour. But I cut my hair off, lost lots of weight, glammed up, and ran it up the flagpole – and it worked!” Het waren overigens niet de minsten die meewerkten aan het nummer. Zo werkte multi-instrumentalist Larry Williams (check hier zijn ongelofelijke staat van dienst), Steve Lukather en Jeff Porcaro (beiden Toto) mee. Het leverde Manchester naast een Grammy ook een Top 5-notering op in de VS, Australië en Canada.
Luister hieronder naar het refrein waarbij de zanglijn toch aardig wat gelijkenissen vertoont met de coupletten in ‘Material girl’. Daarnaast is de videoclip van Material girl heel duidelijk geïnspireerd op het fragment uit Hollywood-classic “Gentlemen prefer blondes”, waarin Marilyn Monroe het nummer ‘Diamonds Are a Girl’s Best Friend’ vertolkt. Madonna’s hit was dan ook een duidelijke ode aan materialisme, succes en een dure leefstijl. De vraag is of songwriters Peter Brown en Robert Rans daadwerkelijk bewust de melodielijn hebben afgekeken in 1984..
