Laatst bijgewerkt op: 12/03/2026
In 1963 stond Rob de Nijs aan het begin van zijn carrière, maar zijn doorbraak met Ritme van de Regen had hem in één klap nationaal bekend gemaakt. Terwijl dat nummer vooral een frisse, toegankelijke popsound had, liet hij met Stil Verdriet een veel gevoeligere en meer ingetogen kant van zichzelf horen. Het lied past binnen de traditie van het Nederlandse luisterlied uit de vroege jaren zestig: klein, melancholisch en gedragen door een eenvoudige maar treffende melodie. Eigenlijk komt het nummer op naam van Rob de Nijs met The Lords en koor en orkest o.l.v. Jack Bulterman
Rob de Nijs – Stil Verdriet en zijn Oorsprong
Origineel: Bobby Vinton – Blue on Blue (1963). Stanley Robert Vinton was zowel acteur als zanger en in zijn begindagen een waar tieneridool. Hij kreeg als bijnaam “The Polish Prince”, verwijzend naar zijn Poolse afkomst. Als artiest raakte hij geïnspireerd door Elvis Presley na het zien van ‘Jailhouse Rock’. Toch wel gek als je bedenkt dat Vinton toch van de langzame, romantische ballads was, soms tegen croonen aan.
In Blue on Blue is de hoofdpersoon verlaten en staat “blue” als metafoor voor verdriet. De dromerige song doet wat denken aan de stijl van Everly Brothers, op dat moment misschien wel de grootste artiesten. De lieflijke manier waarop de liefde (of liefdesverdriet oin dit geval) wordt bezongen had van hen afkomstig kunnen zijn. Ware het niet dat de beroemde songwriters Burt Bacharach en Hal Davis dit schreven, ook in hun stijl. Ofwel melodisch verfijnd, elegant, en met een tekst die melancholie verpakt in een bijna luchtige popsound.
Amerikaanse Hits naar Holland
Toch sneeuwde de song een beetje onder, dat kwam door 2 andere songs van hemzelf nota bene. In 1962 verscheen al Amerikaanse #1-hit ‘Roses are Red (My Love)’. En niet lang nadat Blue on Blue uitkwam en toch tot #3 reikte, was daar ‘Blue Velvet’. Vinton moest iets hebben gehad met die kleur, maar laatstgenoemde bleek toch wel zijn beroemdse hit. De cover van Tony Bennett was een dikke #1 in de VS en in 1990 (door gebruik in reclame) #2 in de UK. Maar het gaat even niet om deze song, meer om het in perspectief te zetten. Toch kreeg ook Blue on Blue aandacht en dat sijpelde uit richting Holland..
Nu was het in die tijd wel gebruikelijk om liedjes in ons land te baseren op Amerikaanse hits. Denk hierbij aan bijvoorbeeld Rob’s Ritme van de Regen of Anneke Grönloh’s Brandend Zand. De platenmaatschappijen bepaalden in die tijd welke nummers geschikt waren, in dit geval dus Philips. Deze had prima relaties met internationale uitgevers en kreeg vaak songwriting‑catalogi toegestuurd, waaronder die van Bacharach & David. En was het in dit geval Lodewijk Post die de opdracht kreeg hier een Nederlandstalige tekst bij te verzinnen. Geen letterlijke vertaling dus, maar één die kwam thema (liefdesverdriet) redelijk in de buurt kwam. Rob de Nijs bereikte met Stil Verdriet de nummer 8-positie in de hitlijst (Tijd voor Teenagers) Weliswaar wat minder dan Ritme van de Regen (#4), maar werd pas 10 jaar later weer overtroffen. Dat was in 1973 met ‘Dag Zuster Ursula’.
Tijd om de twee nummers van de tieneridolen van weleer eens met elkaar te vergelijken. Er mag nog wel even de melding bij dat Rob dit nummer opnam met zijn band The Lords (mét zijn broer Bert). Daarnaast kreeg hij hulp van een koor en orkest onder leiding van Jack Bulterman.
