Laatst bijgewerkt op: 14/01/2026
Origineel: Barry Ryan – Eloise (1968). Een mooi één-tweetje met zijn tweelingbroer Paul, die het nummer schreef. Een bijzonder sterke compostie met orchestraal karakter, opbouwende (tot melodramatische) vocalen en dat verrassende tussenstuk. Dat was de tweede song die hij schreef, niet slecht voor een beginnende songwriter. Dat was vlak nadat Paul net een stapje terug had gedaan vanuit de spotlight, want daarvoor waren ze een duo. Als Paul & Barry Ryan (moeder Marion was een beroemd Britse zangeres in de 50s) scoorde ze wat kleinere hits. Hier waren nog andere songwriters bij betrokken, zo ook oud-kamergenoot van Paul, Cat Stevens. Maar dit waren louter Engelse hits (‘Don’t Bring Me Your Heartaches’ uit ’65 was hun grootste met #13). Toch deelden ze regelmatig het affiche met artiesten als The Hollies, Roy Orbison, Small Faces en Dusty Springfield.
Van hit naar populaire naam
Maar Eloise was een ongekend grote hit met #1-posities in ons land, Australië, Duitsland en België. In eigen land bleef het steken op #2, alleen die flauwe Amerikanen deden niet mee met de hausse (#86). Bijzonder was ook het inspelen van (toen) sessiemuzikanten Jimmy Page en John Paul Jones, die iets later Led Zeppelin begonnen. Maar het leukste van alles is de wereldwijde registratie van honderduizenden Eloises die in 1969 waren geboren. In dit interview met Barry Ryan wordt duidelijk dat Paul inspiratie heeft gehaald uit MacArthur Park van Richard Harris. Freddy Mercury zou op zijn beurt weer zijn fascinatie uit Eloise halen voor magnus opus Bohemian Rhapsody.
“That Barry Ryan had a big five and half minute hit. Why can’t we do it too?”
Freddy Mercury richting de platenmaatschappij, die Bohemian Rhapsody als single niet zagen zitten
Frontman David Vanian van The Damned was al langer gefascineerd door Eloise. Toch had de groep nog enige jaren gewacht met het opnemen en piekte met hun coverversie. Punk was The Damned al lang niet meer, de sound lag rond ’86 meer in de gothrock- en new wavehoek. Maar de tekst paste bij de band, omdat het -volgens Vanian- veel weg had van een liefdetekst, maar als je er goed luistert, dit juist niet het geval is. Het leverde de in eigen land legendarische groep ook een hit op in Australië (#8) en Nieuw-Zeeland (#18). In ons land en België was er geen promotie dus is The Damned en hun uitvoering van Eloise anoniem gebleven.
