Laatst bijgewerkt op: 18/02/2026
The Lion Sleeps Tonight – De oorsprong
Tim Friese-Greene, die later vaste producer én bandlid werd bij Talk Talk. De mensen op de cover waren overigens niet degenen die het inzongen, vast afgekeken van Boney M..
- Oorsprong van het nummer (Mbube, 1939)
- De oversteek van Zuid-Afrika naar de VS
- De Tokens-versie
- Tight Fit en hun succes
- Andere coveruitvoeringen
- Rechtenkwestie en rol van journalist Rian Malan
- Schikking met Abilene Music (2006)
- Memorial voor Solomon Linda
Original: Solomon Linda – Mbube (1939); deze Zuid Afrikaan nam dit op met meerstemmige zanggroep Evening Birds. Muziekinstrumenten waren destijds verboden voor zwarten. Het nummer was al meermalen opgenomen als ‘Mbube’ en ‘Wimoweh’. Linda, een Zoeloe gastarbeider, leidde de a capella-groep The Evening Birds. In 1939, zonder repetitie, namen ze ‘Mbube'(Leeuw) op, dat traditionele Zoeloemuzikale elementen vermengde met westerse invloeden.
10 Shilling
De opname werd vervolgens in Zuid-Afrika uitgebracht en werd alom populair. Het maakte Linda tot een lokale beroemdheid en vormde de ontwikkeling van het isicathamiya-genre. Hij verkocht de rechten aan Eric Gallo van het gelijknamige (grootste) Zuid-Afrikaanse label voor 10 shilling. Omgerekend zou dat nu zo’n 5 euro zijn, wel een dagloon van een laagbetaalde arbeider in die tijd. Maar ongekend weinig, voor wat er later aan is verdiend. Gallo zou dit lied -met wat andere- naar de VS sturen, Decca Records welteverstaan. Hier was ene Alan Lomax werkzaam als etnomusicoloog en gaf het aan Pete Seeger van The Weavers. Die nam het (bijna) één-op-één over van Mbube, maar zal -bewust of onbewust- een foutje hebben gemaakt:
"Mbube, ha, wembube" (ofwel Leeuw, ha de leeuw)
kreeg in de tekst geen invulling, maar wel in de titel: ‘wimoweh‘. Seeger dacht dat het nummer “traditioneel Afrikaans” was en kende de rechten niet goed. Hij gaf de uitgeversrechten deels door aan The Richmond Organization, een Amerikaanse muziekuitgeverij. Zo werden de opbrengsten (ja The Weavers-versie werd een #6-hit in de VS) verdeeld, Linda kreeg niets.. Na het Weavers-optreden in Carnegie Hall en wat coveruitvoeringen kende zo’n beetje heel Amerika The Lion Sleeps Tonight.
The Tokens waren in 1961 de eersten die het opnamen als ‘The lion sleeps tonight’, waarna velen volgden. The Tokens waren met hún uitvoering het meest succesvol in de VS (#1), maar ook in Nieuw-Zeeland en Canada (#1). De groep benaderde muzikant George David Weiss en vroegen hem om “Wimoweh” te herzien om “het begrijpelijke teksten en een eigentijdse uitstraling te geven”. Ze trokken alles uit de kast, falsetto stem, koortjes, operazangeres en een orkest, toch was het aanvankelijk een B-kantje. A-kantje ‘Tina’ deed echter helemaal niets en werd The Lion Sleeps Tonight toch als A-kant gedropt en bezorgde het lied een nieuwe blauwdruk.
Mooie smoelen, andere stemmen
Tight Fit was in 1981 eigenlijk een studioproject: De eerste opname kwam van sessiezangers, niet van de latere “officiële” groepsleden. Pas toen het nummer een hit werd, stelde het label een “echte” groep samen voor tv‑optredens. Dat verklaart waarom de gezichten in de clip niet de stemmen zijn die je hoort. De populariteit van The Lion Sleeps Tonight in 1981 kwam niet uit de lucht vallen. De vroege jaren tachtig waren een periode waarin nostalgie en luchtige popmuziek opvallend goed aansloegen. Radiostations draaiden graag herkenbare melodieën, medleys en opgefriste klassiekers, en het publiek had duidelijk behoefte aan vrolijke, toegankelijke muziek. Het leverde de formatie in ieder geval een #1-hit op de UK, Nederland en België.
In dat klimaat paste de nieuwe versie van Tight Fit perfect: een vertrouwde evergreen in een modern jasje, lichtvoetig geproduceerd en ideaal voor radio‑airplay. Het nummer werd bovendien opgepikt door dj’s die op zoek waren naar feel‑good hits, waardoor het zich razendsnel verspreidde. Het resulteerde in een #1-hit in de UK, Nederland en België. De grootste hitversie na die van The Tokens in de VS (#3) was echter die van Robert John uit 1971 en die deed in Europa juist weer niets..
Andere coveruitvoeringen
- Harry Belafonte & Miriam Makeba (1962; tijdens de verjaardag van president John F. Kennedy)
- Roger Whittaker (1967)
- Brian Eno (1975)
- The Stylistics (1978)
- The Nylons (1986)
- R.E.M. (1993)
- Helmut Lotti (1999)
- Kapitein Winokio (2012; als ‘Daar Slaapt de Leeuw Vannacht’)
- Billy Joel (2024; een hilarisch duet met presentator Jimmy Fallon in diens show)
Rechtzaak familie Linda
In 1994 kreeg The Lion Sleeps Tonight een prominente rol in Disney-kaskraker ‘The Lion King’. De strijd om de rechten van Mbube kwam pas echt in beweging toen de Zuid‑Afrikaanse schrijver en journalist Rian Malan zich in het verhaal vastbeet. In 2000 publiceerde hij een uitgebreid onderzoeksartikel waarin hij blootlegde hoe Solomon Linda vrijwel niets had verdiend aan een lied dat wereldwijd miljoenen opleverde. Malan reconstrueerde minutieus hoe de rechten waren verschoven van Gallo Records naar Amerikaanse uitgevers, en hoe Linda’s familie decennialang buitenspel stond. Zijn publicatie veroorzaakte internationale verontwaardiging en zette een reeks juridische stappen in gang die uiteindelijk leidden tot een schikking, waarbij de erfgenamen van Solomon Linda eindelijk erkend werden en een deel van de royalty’s ontvingen.
Nadat eerder Gallo Records over de brug moest komen met royalties, kreeg ook Disney een claim aan zijn broek van 1,5 miljoen Dollar. Maar zij claimden terecht, dat ze in zee waren gegaan met de rechthebbenden van Abilene Music. Voordat de rechter uitspraak hoefde te doen volgde een schikking tussen Abilene Musi en Solomon’s (Solomon zelf overleed in 1962) familie. De schikking in 2006 gaf Linda’s erfgenamen 25% van zowel de achterstallige als toekomstige royalty’s van het nummer. Ook zou The Richmond Organization (die ook een deel van de rechten bezat) jaarlijks $3.000 overmaken. Ook betaalde het voor een grafmonument voor Solomon Linda in Zuid‑Afrika, ter vervanging van het eenvoudige, vervallen graf waarin hij sinds 1962 lag begraven.
